INTRODUCTIE‎ > ‎

Kunst in de kuip

Naar aanleiding van het behalen van de Europacup 1 en de Wereldbeker door Feyenoord in 1970 is er eerder een kunstwerk gerealiseerd.

Op het hoogtepunt van de viering van de Wereldbeker kondigde burgemeester Thomassen aan dat de club een monument zou worden aangeboden, zodat over honderd jaar nog zou worden gezegd: “1970, o ja, dat was het jaar waarin Feyenoord de wereldbeker won!” In juli 1971 ontvingen de Rotterdamse kunstenaars Wim Gijzen, Woody van Amen, Per Abrahamsen, Rob Maingay en de kunstenaarsgroep Uni.d (Wim de Boek, Jan van Bree, Hans van Gestel, Ad Schouten en Hans Verschoor) een brief van de afdeling Kunstzaken van de gemeente Rotterdam om een schetsontwerp te maken voor een kunstwerk. Deze kunstenaars lieten hun schetsontwerpen in februari 1972 in het Lijnbaancentrum van de Rotterdamse Kunststichting zien onder de titel ‘Nou, dat wil ik wel us zien’.
Uit de pers: “De kunstenaars Rob Maingay en per Abramsen ontwierpen plannen voor gestyleerde beelden, terwijl Woody van Amen en Wim Gijzen de vorm zochten in een soort pop-art-reliëf, dat sterk doet denken aan een reclamebord voor een bioscoop.”
UNI.D. bracht, na vooroverleg met de stadiondirectie, de discussie terug naar de groep, zoals dat in die dagen heette. In plaats van monumentale accenten bij de hoofdentree, boven de ingangen van de eretribune en op andere selecte plaatsen, waar de voorkeur van de stadiondirectie naar uitging, wilde UNI.D. liever een discussie met de stadionbezoekers uitlokken. Ter vergroting van de interactie met het stadion.Bij de presentatie van de ideeën in het Lijnbaancentrum was men vergeten de mensen van het stadion en de voetbalclub uit te nodigen. (citaten uit Het Vrije Volk, 2 maart 1972) Uiteindelijk kreeg geen van de uitgenodigde kunstenaars de opdracht. Die ging naar Cor Kraat. Kraat maakte aan de zuidzijde van het stadion boven de hoofdingang een grote abstracte glaswand. Met zijn kunstwerk heeft Kraat de totale euforie willen uitbeelden die na het winnen van Europacup 1 en wereldbeker in stad en land ontstond.

Cor Kraat werkte van 1973 tot 1975 aan zijn glaswand. In het boek De Nieuwe Delftse Poort schrijft Hein van Haaren het volgende over de glaswand: “Kraats ontwerp voor het raam was een voorstel voor een gekleurd appliqué-glasraam. De compositie is in de heldere kleuren in abstracte, stromende vormen, een groots gebaar op het enorme, vierkante meters tellende raam; de compositie is zodanig gemaakt dat het raam transparant blijft en daardoor het contact met de buitenwereld behouden en door het invallende licht ontstaat in de hal een door de dag heen veranderend spel van kleurreflecties op de wanden. Hiermee bewees Kraat dat hij met grote maten in de ruimte weet om te gaan: de hal met het trappenhuis heeft hij met dit raam een zeer specifieke sfeer gegeven zonder daarmee de openheid naar buiten aan te tasten.”

Uit Feyenoord. Een beeld van een club, Jan Oudenaarden, Phoenix en den Oudsten Uitgevers bv. en Stadion Feyenoord. Het origineel, eindredactie Melchiot de Wolff, 1997, Koppel Uitgeverij.